„Dużo dobrych lektur”- życzyli sobie nawzajem klubowicze z naszego dyskusyjnego klubu książki na pierwszym w tym roku spotkaniu, które odbyło się 5 stycznia. Wyjątkowy charakter tego życzenia podkreślił wspólny toast lampką czerwonego wina.   Zaczęliśmy od fragmentu książki Daniela Pennac’a: „Czasownik CZYTAĆ nie znosi trybu rozkazującego. Niechęć tę dzieli z kilkoma innymi: czasownikiem KOCHAĆ, z czasownikiem MARZYĆ…”. Ku przestrodze wszystkim, którzy  chcieliby komukolwiek nakazywać  obowiązek czytania.  Na naszych spotkaniach obowiązuje zasada dobrowolności, czytamy jeśli chcemy, lubimy….

Dajemy sobie… i tu znów cytujemy Pennac’a:

1. Prawo do nieczytania.

2. Prawo do przeskakiwania stron.

3. Prawo do niekończenia książki.

4. Prawo do czytania jeszcze raz.

5. Prawo do czytania byle czego.

6. Prawo do bovaryzmu.

7. Prawo do czytania byle gdzie.

8. Prawo do czytania na wyrywki.

9. Prawo do czytania na głos.

10. Prawo do milczenia.
Tego wieczoru podyskutowaliśmy całkiem żywo i wcale nie zgodnie o opowiadaniach Janusza Leona Wiśniewskiego zebranych w tomik „Łóżko”. „Nie przebrnęłam”, „okładka skusiłaby mnie do  sięgnięcia po tę książkę”, „gdzie są tacy faceci?” „Przeczytałam ją, bo obiecałam pewnemu młodemu mężczyźnie ”, „zgrabne powiedzonka”, „Wiśniewskiemu się wydaje, że zna potrzeby kobiet…”- każdy z klubowiczów miał szansę podzielić się wrażeniem po lekturze. Zdjęcia ze spotkania zobaczyć można w naszej galerii lub klikając tutaj.

Co do jednego byliśmy bardzo zgodni… chcemy spotkać się ponownie! Data – 9 lutego 2012, godzina 17.00, książka do dyskusji – „Dziennik. Tom 1. 1962-1969” Sławomir Mrożek.

 

Zapraszamy!

Dyskusyjny Klub Książki przy bibliotece w Karsku

p.s. a na deser wiersze jesienne klubowiczki p. Marioli

 

NIE – LETNIA DZIEWCZYNA

Mgłą przycupnie gdzieś na łące zamyślona,

krwawi kulką jarzębiny, gdy zraniona.

Twarz pochmurną ma, gdy on za późno wróci,

deszczem moczy chustki chmur, gdy się zasmuci.

 

Ref.

Dziś nie jej bal

- to co?

Nie dla niej

bije dzwon?

Nie – letnia dziewczyna

nie gorzej niż inna

zatańczy w jesienny dzień.

 

Owocami chce napełnić wszystkie kosze,

wyplatała je przez letnie dnie i noce.

Gdzieś po niebie kluczy gęsią zagubiona,

Wciąż zielone serce ma, czułe ramiona.

 

Ref.

Znów jakiś bal

- to co?

Nie o niej

plotek sto?

Nie –letnia dziewczyna,

Choć trochę już inna,

Zatańczy w płomieniach drzew,

 

 

Zawiruje gdzieś po polach rozbawiona,

liściastymi spódnicami rozzłocona.

Już nie musi białych czarnych kiecek nosić,

jej tak dobrze jest w czerwieni, miedzi, złocie.

 

Ref.

Choć nie jest bal

- to co?

Nie dla niej

dźwięczy szkło?

Nie – letnia dziewczyna…

 

NIE – ZŁA JESIEŃ

Czasami jesień zmrozi i pogrozi,

deszczem popłacze,

gorszy nastrój ma.

A ja wam powiem:

cieszę się na jesień !

Choć się boicie baby,

uwierzcie: jesień wcale nie jest zła.

 

Ona ogrzeje wspomnieniami,

do pracy zagna troski,

liściastą zawieruchą

zasypie marzeniami świat,

w ognisku spali

zeschłe liście martwych wspomnień,

zbierze owoce tego,

co zakwitło wiosną w nas.

 

Uładzi przeszłość:

zrzuci pożółkłe liście na tych,

co nam już pomarli,

schowa pożółkłe listy tych,

co już umarli w nas.

 

Nie obrażajcie się na jesień, proszę!

Ona jak dobra przyjaciółka

razem z nalewką otworzy swoje serce,

nie poganiając, będzie słuchać was.

Ześle łagodne światło słońca,

co nas tak bardzo kocha,

nie widzi zmarszczek,

zimą będzie w środku grzać.

 

Dla moich nie – letnich przyjaciółek

MARIOLA KLOSKA, JESIEŃ 2008

 

PIĘKNA PANI

Jesień, dojrzała pani,

przechadza się rankiem po łąkach,

po lasu zielonych kobiercach

po miękkich dywanach pól

 

strojna w rosy brylanty

w leciutkich pajęczyn koronkach

z rozwianym gałęzi włosem

w etoli ze srebrnych chmur.

 

Niech wiatr posprząta pokoje,

niech deszcze obmyją podłogi,

niech słońce wysuszy to pranie,

jej dzisiaj nie spieszy się.

 

W zielonozłotym ubraniu

liczyć będzie zające,

z koszykiem w czerwonej sukience

pozbiera owoce z drzew.

 

10 października 2008

Mariola Kloska